Griet.
Laat dat.
Griet? - Vader.
Weet je nog?
Je keek hoe ik het schilderde.
Ik had nooit gedacht dat het zover met onze familie zou komen.
Eten kan soms raar vallen.
Blijf weg van hun katholieke gebeden.
En als je bij hen moet blijven als ze bidden,
bedek je oren dan.
Geef hier. - Ik heb die van Cornelia ook.
Geef terug. - Hou op.
Jij hebt het niet gekregen. Ik wel.
Ken je het huis van Meester Vermeer?
Zeg Tanneke dat de nieuwe hulp er is.
Je hebt er lang over gedaan. De weg kwijt, niet?
De vrouw des huizes is er niet vanmorgen.
Ik zal je alles laten zien.
Water voor de tafel.
Haal water uit het kanaal voor de was.
Aan deze kant van de stad is het zuiver genoeg.
Soda... kookpot, boiler...
zand en zeep.
In de keuken moet je helpen opdienen en opruimen,
vis en vlees kopen...
als de vrouw des huizes daar geen zin in heeft.
Je nuttigt je maaltijden met mij en de kinderen.
Dat is je slaapplaats.
Maak de potten en pannen schoon.
De man en vrouw des huizes slapen hier en ontvangen er gezelschap.
Daar raak je wel aan gewend.
Daar moet je schoonmaken.
Niet nu.
Hij is aan het schilderen.
Goedemorgen, mevrouw.
Praat pas als er iets tegen je gezegd wordt.
Heeft Tanneke verteld wat er gedaan moet worden? De was enzovoorts?
Ja, mevrouw.
Dit is slechts een proefperiode. Er staat nog niets vast.
Ik...
Mijn echtgenoot doet...
Ga naar binnen.
Verplaats niets.
Laat alles gewoon zoals het is.
Open de luiken, je kunt niet in het donker werken.
Je bent niet de eerste die haar manieren vergeet als ze voor zijn schilderijen staat.
Vertel eens, meisje...
denk je dat het af is?
Drie maanden.
Nog eens drie maanden voor hij tevreden is, zonder twijfel.
Nou, doe verder, meisje.
Je wordt niet betaald om de hele dag te staren.
Leuk je weer te zien.
Alles goed? - Ja.
Kunnen we gaan? - Hier is mijn man.
Dit is Griet, de nieuwe meid.
Zij zal nu het vlees halen.
Nou, Griet...
wat wil je hebben?
Niets is te goed voor dit gezin.
Een ossentong en een dozijn karbonades.
Karbonades.
Op de rekening, opnieuw?
Alsjeblieft.
Dit vlees is niet vers.
Mevrouw zal het niet willen.
Haal het pak van de wagen.
Dat is beter.
Tot ziens, Griet.
Ja.
Nee!
Ik neem dat.
Uit de weg.
Wat gebeurt er? - Failliet.
Ze hebben hiernaast gewoond voor zolang ik me kan herinneren.
Zonde.
Ze zijn alles kwijt.
Let op voor de vrouw des huizes.
Ze haat geldproblemen.
Ze zal hier hatelijk over doen, let maar op.
De laatste keer dat je zei dat het klaar was, duurde het nog zes maanden.
Het is binnenkort klaar.
Maar wanneer is binnenkort?
Volgende maand, volgend jaar?
Het kan je niet schelen...
dat je kinderen honger lijden en dat je vrouw in lompen gehuld is.
Als je hier zit en op je kwast zuigt...
Je doet belachelijk. Ik ga weg.
Nee, Jan, waar het niet om weg te gaan.
Het ging eens een tijd zo slecht dat ze wat van haar juwelen moest verkopen.
Je kunt je voorstellen hoe leuk ze dat vond.
Ze gooide haar halve servies kapot...
en verknoeide één van zijn dierbare schilderijen.
Hij kan ook humeurig zijn, maar meestal is hij rustig.
Sindsdien heeft ze nog geen voet in zijn atelier gezet.
Daar ben je. Ga wat water oppompen.
Heilige Maria, Moeder van God,
bid voor ons zondaars, nu en in het uur van onze dood.
Zes baby’s. Waarom moet ze zo'n herrie maken?
Ga maar door met je werk.
Persen.
Ik heb meer doeken nodig.
Meer doeken.
Persen.
Goed zo.
Hij lijkt helemaal op jou, Jan.
Johannes, dat is het.
Kijk eens, je kleine broertje.
Breng dit naar het huis van je meester zijn patroon, Pieter Van Ruijven.
Naar links.
Maak open, er komt een dame aan.
Goed zo.
Zo, eindelijk klaar.
Vereerde gast.
De oude vrouw wil het feest en de bezoekjes samen doen.
Ze is gierig.
Ik kom niet naar buiten voor wat bier en koekjes, zeg haar dat.
Ik en de snotneus verdienen een passend feest.
Je hebt heel grote ogen.
Hoe noemen ze je?
Griet.
Je meester is een heel goede schilder.
De beste in Delft.
Hij heeft mij geschilderd.
Misschien wordt dat mijn epitaaf.
Kijk naar die kleren.
Je kunt het satijn bijna aanraken.
En de wijn glinstert in het glas.
Kun je jezelf voorstellen in zulke kleren, Griet?
Ze hield ervan, weet je.
Kant en satijn, strak tegen haar mollige, kleine boezem gedrukt.
De zijde, zwaar op haar dijen.
Bekeken worden door de heren.
Ze was gelukkig.
Ze dacht dat ze iemand was.
Helemaal gekleed als een dame.
Groen als gras, vergeet dat niet.
Ze werkte er pas een paar maanden...
toen meester Van Ruijven haar liet komen om geschilderd te worden.
Hij trok haar die mooie rode jurk aan.
Hij liet haar vollopen met wijn alsof hij een gans vetmestte.
Die jurk zal ze niet lang hebben gedragen.
Ze was in verwachting van zijn kind voordat het schilderij opgedroogd was.
Hij denkt zeker dat wij niet weten hoe we een geboorte moeten vieren?
Kom op, volgen.
Kom hier kleintje, ik heb een lekkere appel voor jou.
De prijs was drie guldens, dat weet ik zeker.
Drie gulden... Dank U.
Waarom ben je hier?
Leuke ontvangst, terwijl ik de bestelling enkel voor jou breng.
Breng maar verder.
Niet eens een glimlach voor mijn leed?
Vandaag niet.
Kom op.
Ik zal het op de rekening zetten. Door Griet verschuldigd...
één glimlach.
Zien ze er niet prachtig uit?
Welkom, meester Van Ruijven.
Vrouw des huizes Thins.
Vrienden en buren,
onze geëerde gast, meester Van Ruijven.
We zijn vanavond niet alleen bij elkaar gekomen...
om de geboorte te vieren...
van de kleine Franciscus, God zij geprezen,
maar ook om ons te verheugen over een andere geboorte.
Een nieuw meesterstuk van de hand van mijn schoonzoon.
Johannes Vermeer.
Is dit Oost-Indisch geel?
Getrokken van de urine van heilige koeien...
die alleen met mango bladeren gevoed zijn.
Je hebt mijn vrouw in gedroogde pis vereeuwigd.
Het was de juiste kleur.
Niet zuinig, hé?
Ik kan de spanning niet meer verdragen, meester Van Ruijven.
Zeg ons alsjeblieft wat u denkt.
Dit is goed.
Kleur en perspectief zijn echt, de illusie is perfect.
Al deze vakkundigheid verspild aan mijn lieve Emilie.
Waarom...
Het is bijna alsof ze aan het denken was.
En heb je het onderwerp voor je volgende opdracht al overwogen?
We kunnen niet van je verwachten dat je Emilie weer zo lang opgeeft.
Overwogen? Het is al geregeld. Heb ik je dat niet verteld?
Een opkomende kerel uit Amsterdam.
Hij studeerde onder Rembrand van Rijn.
Maar wie heeft dat niet gedaan tegenwoordig?
'A Merry Company by Candlelight.' Kaarslicht was zijn sterke punt.
Weet je al wat je volgende kladderwerk wordt?
Heb je al inspiratie opgedaan in die kamer van je?
Is er nog een huisbaas in Delft die zo diep in z'n zakken reikt als ik?
Ik heb nog geen onderwerp.
Ja?
Over het atelier.
Moet ik de ramen lappen?
Dat soort dingen hoef je niet te vragen.
Alleen...
het kan het licht veranderen.
Natuurlijk.
Was ze.
Blijf staan.
Bij het raam.
Laat vallen.
Je mag gaan.
Broeders and zusters...
welkom in het huis van de Heer.
Laat ons samen onze harten en stemmen verheffen...
om Hem te danken en te prijzen voor onze veilige...
Vader, moeder, dit is Pieter,
onze slager zijn zoon... de slager van de familie.
Mijnheer, mevrouw, leuk u te ontmoeten.
Slager... dat is een goed vak.
Griet is onze moeilijkst te behagen klant.
Dat heeft ze van mij.
Ik ben iets vergeten.
We moeten Willem Jansson spreken.
Ga maar verder met Pieter.
Goedemorgen. - Nou, Griet...
waar is de glimlach die je mij schuldig bent...
van toen ik zo pienter was je te vinden?
Je had niks beters te doen.
Ze zou beter moeten weten.
Op haar leeftijd.
Toen ik je met Tanneke zag, dacht ik dat je een katholiek meisje was.
Hij is aan een nieuw schilderij begonnen.
Er is geen koper.
Hij wil het me zelfs niet tonen.
Maar hij werkt weer.
Meestal duurt het langer.
Goed.
Heel goed. Hou het recht.
Weet je wat dat is?
Een camera obscura.
Kijk in het glas.
Hier. Leg dit erover.
Kun je het zien?
Het spijt me, meneer. - Maak je geen zorgen om de mantel.
Wat zag je?
Ik zag het schilderij.
Maar...
Hoe kwam het daar?
Zie je dit?
Dit heet een lens.
Bundels gereflecteerd licht van die hoek gaan er door,
in de doos zodat we het hier kunnen zien.
Is het echt?
Het is een afbeelding.
Een plaatje gemaakt van licht.
Laat de doos je zien wat je moet schilderen?
Het helpt.
Je had me niet. - Ik heb je.
Nee, je speelt vals.
Moeten we dit spelen?
Stop. Kijk, Cornelia.
Zo.
Jij bent het.
Ik heb het.
Kan ik wel.
Helemaal niet. Hij is van mij.
Nee. - Ik pak hem.
Ik zeg het je niet nog eens.
Kom binnen, meisjes.
Waarom? - Komaan, geen geruzie.
Nu is het vuil.
Neem me niet kwalijk.
Blijf.
Geef me Wit.
Uit de kast.
Laat me je haar eens zien alsjeblieft.
Welke kleur heeft het?
Bruin.
Stijl of krullend?
Geen van beide.
Lang?
Erg lang? - Nee.
Mijn moeder verwacht me.
Ze weet waar je bent, Griet.
Kijk je ernaar?
Nou...
Niets heeft de goede kleur.
Het is de grondkleur.
Het geeft de tint...
schaduw in het licht.
En als het droog is...
vernis ik het met blauw, maar...
heel dun, zodat het zwart er doorheen komt.
Kijk, Griet.
Kijk naar de wolken.
Wat voor kleur hebben ze?
Wit?
Nee... niet wit.
Geel.
Blauw en grijs.
Er zijn kleuren in de wolken.
Nu begrijp je het.
Denk je aan je slagersjongen?
Kom.
Dit is rode schellak.
Arabische gom.
Wijntint.
Dit maakt koper groen.
Smaragd groen.
Vermiljoen rood.
Dat...
lijnzaad olie.
Beenderzwart.
Dat vermaal je met een wrijfsteen.
Nu jij.
Draai vanuit de schouders.
Zo.
Het kind heeft medicijnen nodig.
Mijn moeder zal niet tevreden zijn tot één van hen sterft door haar gierigheid.
Kom op.
Je zult...
Op rekening van de meester.
Griet? - Meneer?
Ik wil dat je me ook iets haalt.
Ik heb een paar kleuren nodig.
Mijn vrouw hoeft het niet te weten.
Dit is te dun.
Heb je het zilvernitraat?
Jij mag de kleuren mengen.
De kleuren mengen?
Ik heb geen tijd.
Maak tijd.
Verzorgster.
Ik kom eraan.
Verzorgster.
Hoe lang blijft de zoogster nog bij ons, mevrouw?
Ik weet het niet.
Een maand of zo.
Nee, Cornelia, niet mijn parels.
Een maand of langer.
Waarom?
Waarom wil je dat weten?
Om te beginnen eet ze ons de oren van het hoofd.
Ze moet eten voor de baby.
Ik zeg alleen maar dat ik niet twee keer zoveel kan koken en ook nog niet slapen.
Zeg haar dan stil te zijn.
Moest ik terug naar de kelder kunnen...
Dat kan niet.
Griet heeft jouw plaats.
Waarom kan Tanneke niet terug?
Leg een matras op zolder voor Griet.
Tanneke kan goed slapen...
en Griet kan het atelier schoonmaken voor ze 's morgens naar beneden komt.
Mijn juwelen.
Mijn juwelen liggen altijd boven, om te schilderen.
Ze...
Je sluit 's avonds af...
en opent het 's morgens.
Zo. Tevreden, Tanneke?
Ja, mevrouw.
Hebbes. Ik win opnieuw.
Nietes. Het is gelijk.
Welles. - Nietes.
We hoeven morgen niet naar de vismarkt.
Mevrouw wil eieren.
Nee...
ze kan de geur niet verdragen als ze zwanger is.
Zo snel?
Alsof er al niet genoeg monden waren om te voeden.
Maar...
wat kun je er aan doen?
Mannen.
Prachtig.
Nee, Jan.
Waarom heb je de stoel verplaatst?
Ze leek opgesloten.
Ben je boven?
Eén van mijn schildpad kammen is verdwenen.
Ze zorgt alleen maar voor last.
Meester, ik heb het niet gedaan.
Help me.
Alstublieft. Ik zal voor je kijken.
Papa?
Papa? Doe dat niet.
Alstublieft, meneer.
Wat gebeurt er? Wat doe je?
Stop daarmee.
In Godsnaam...
je maakt de kinderen bang.
Wat doe je?
Ze is oneerlijk.
Steeds rondsluipen. Haar werk ontlopend.
Tanneke heeft er over geklaagd.
De hele dag naar boven sluipen.
Mijn dochter heeft gelijk, er wordt teveel rondgeslopen.
Ik nam haar alleen aan uit barmhartigheid.
Als ik geweten had dat ze... - Met een ander kind op komst...
hebben we de extra hulp nodig.
Zorg voor al je werk...
en wees niet laks of het ziet er slecht voor je uit.
Ik zal meester Van Ruijven uitnodigen.
Johannes moet een nieuwe opdracht krijgen.
Ga terug aan het werk.
Al die meisjes.
De jongens zullen er binnenkort omheen zwermen als vliegen.
Moest ik een paar jaar jonger zijn...
In alle opzichten een kenner, meester Van Ruijven.
Maar er is één liefde die je trouw moet blijven, boven alle andere...
Kunst.
Uw naam zal zeker bekend staan als die van een groot patroon.
Met uw verfijnde smaak,
uw subtiele inzicht voor allegorie en zinspeling.
Hou op. Mens, jij kunt zure melk aan koeien verkopen.
Wat wil je?
Een groepsportret.
U met Emilie.
En uw prachtige dochter.
Of...
een vrolijk gezelschap.
Wijn...
een lekkere maaltijd op tafel.
Al je vrienden. Muziek.
En gedans. - Dat is beter. Veel beter.
Ik hap toe.
Het schilderij, verschillende figuren.
Een vrolijke bijeenkomst, maar geen familieportret.
Als ik toch een paar saaie uren moet uitzitten,
wil ik iets leuk om naar te kijken.
Ik vind dat zij op het schilderij moeten komen te staan.
Een herbergtafereel. Dat zou eens iets anders zijn.
Griet zou me kunnen bedienen.
Bekijk haar.
Hoe moeilijk is het om een mooi meisje te schilderen?
Mag ik haar hebben?
Griet, er wordt over je gepraat.
Ik heb niets misdaan.
Volgens de kok van Van Ruijven, ga je geschilderd worden met haar meester.
Je hebt vast wel gehoord over hem en de dienstmeid die werd geschilderd?
Je moet die roddels niet geloven. - Doe ik ook niet.
Ik zal Pieter zeggen dat je naar hem vroeg.
Lever?
Heb je het gehoord?
Ik heb het gehoord.
Waar rook is, is vuur, zeggen ze.
Is dat wat je denkt? - Nee.
Je bent maar een dienstmeid, wat kun je doen?
Ik moet terug gaan. - Loop niet weg. Luister naar me.
Onthoud gewoon wie je bent.
Raak niet verstrikt in deze wereld.
Ik mag dan slechts een dienstmeid zijn,
maar ik zal nooit toegeven aan meester Van Ruijven.
Ik had het niet over Van Ruijven.
Kom hier.
Wat heb je gedaan vandaag? Ik heb je gemist.
We hebben je allebei gemist.
Ik hoor dat je een grote hulp bent geweest voor je meester.
Altijd malen en roeren.
Meester en meid.
Dat deuntje kennen we allemaal.
En jullie kunnen samen oefenen nu we onze overeenkomst hebben.
Je gaat het toch niet vergeten?
Mooi.
Wat moet ik... - Nee.
Ik ben al begonnen aan een groepsportret.
Je hoeft niet bij meester Van Ruijven te zitten, dat is afgesproken.
Dank u.
Ik moet je in je eentje schilderen.
Mijn dochter mag niets te horen krijgen over dit schilderij in haar toestand.
Het zal in zijn privé-kabinet komen te hangen.
Hij is niet gek.
En hij laat zich niet belazeren, dus haal je niets in je hoofd.
Je bent een vlieg in zijn web.
Dat zijn we allemaal.
Je moet toch toegeven dat Franse zwaarden de beste zijn.
Morgenochtend.
Dan kan ik niet, ik moet werken.
Zoek een manier.
Plooi de voorkant van je kap om.
Doe je kap af.
Nee, meneer.
Dat mag ik niet.
Mag je niet?
Dat doe ik niet.
Ik moet je gezicht zien.
Die kap bedekt te veel.
Er ligt een stuk stof in de bergplaats.
Ik denk erover een keer naar boven te gaan en hem op heterdaad te betrappen.
Maar je zegt het zelf, het is erg saai.
Niet met Emilie.
Als hij samen is met een jonge schoonheid.
Heb je nooit gemerkt dat hij niets geeft om oudere vrouwen?
Alleen maar om de mooie jonge.
Alleenstaand.
Je zult moeten wachten.
Hij maakt maar één schilderij per keer.
Echt?
Mijn ketting.
Ben je nog niet klaar?
Ik zit in mijn atelier tot etenstijd.
Doe je mond open.
Meneer?
Doe je mond open.
Niet zo ver.
Lik je lippen.
Opnieuw.
Nog eens.
Ik heb je.
Draag deze.
Goed.
Kijk, Griet.
Een lichtpunt in de schaduw van de nek die het oog leidt.
Vraag dat niet van mij. - Het moet.
De compositie is nog niet in evenwicht.
Ik heb u zien schilderen zonder iemand erbij.
Je wilt dat ik me inbeeld hoe een oorbel eruit zou zien?
Ik heb geen gaatjes in m'n oren.
Ze zal het ontdekken.
Dit moet, Griet.
Kijk zelf maar.
Je keek in mijn binnenste.
Ik heb je.
Hou je stil. Ik wil naar je kijken.
Nou, meisje...
vertel mij hoe het daarboven opschiet.
Heeft hij zijn compositie gevonden?
Doe je hem iets? Inspireer je hem?
Heeft de meester zijn penseel de geheimen van je hart ontsloten?
Rijp als een appel, maar nog niet geplukt.
Wat is hij van plan?
We maakten een afspraak. Hij schildert jou voor mijn genoegen.
Nee. - Ik heb lang genoeg gewacht.
Hij is een grote idioot.
Niet tegenstribbelen.
Nee.
Geen woord.
Je raakt je plek kwijt.
Hij zal je nooit meer aankijken.
Daar ben je.
De dienstmeid hield me op...
met een onzinnig verhaal.
Wat moet er gebeuren?
Meester Van Ruijven wil zijn schilderijen...
en hij duldt geen uitstel meer.
Als hij Van Ruijven tegenwerkt,
raakt hij hem kwijt.
Wat dan?
Mijn dochter is de hele dag weg.
Doe het nu.
Jij moet het doen.
Kijk naar mij.
Draai je hoofd, niet je schouders.
Kijk naar mij.
Goed.
Tot later.
Ga niet zo snel weg, alsjeblieft.
Verlaat het huis.
Kom met ons mee naar de vleesmarkt.
Ik moet terug. - Ik haal je spullen wel op,
ik zal iemand sturen.
Nee.
Ons eigen leven, Griet. Eigen baas.
Trouw met me.
Me uitlachen in mijn eigen huis.
Ik zal zelf wel kijken. Niets kan me tegenhouden.
Er valt niets te zien. Je maakt jezelf belachelijk.
Kalmeer even.
Ik kalmeer niet.
Ben ik een kind?
Vertelt niemand me de waarheid in mijn eigen huis?
Als je eens stopt met roepen, kan ik het uitleggen.
Nog meer leugens?
Ik wil je leugens niet meer horen, moeder.
Ik heb het recht het te weten.
Geen verstoppertje meer.
Hier ben ik.
Ik wil het schilderij zien.
Dat heeft geen zin.
Geen zin?
Ben ik te dom om naar een schilderij te kijken?
Ze kan niet lezen. Wist je dat?
Zit neer. Je gaat jezelf uitputten.
Waarom mag ik het niet zien?
Het is maar een opdracht die Weg is over enkele dagen. Je hoeft het nooit te zien.
Het zijn gewoon schilderijen.
Tekeningen, voor geld. Ze betekenen niets.
Heeft ze echt mijn parels gedragen?
Hoe kon je?
Toon me dat schilderij.
Je maakt jezelf nog ziek.
Toon het me.
Het is obsceen.
Waarom schilder je mij niet?
Omdat jij het niet begrijpt.
En zij wel?
Maak dat je weg bent.
Uit mijn huis!
Ik ben dus naar de juiste plek gekomen.
Dit is voor jou. Gedownload van www.nlondertitels.com